Het perfecte bruidsboeket gezocht? Waarom niet eentje uit papier!

Voor mijn eigen huwelijksfeest had ik het er eigenlijk niet voor over om diep in de portemonnee te tasten om (erg dure!) verse bloemen te kopen als boeket, zeker omdat het een zonde is dat zo’n mooi bruidsboeket er na een paar dagen helemaal verwelkt bij ligt. ‘Maar je kan het toch laten drogen’, was een gehoorde opmerking, maar ook dat vond ik zielig, want dat hoopje broos opgedroogd ‘bruin’ zou in mijn herinnering nooit meer lijken op die frisse mooie bloemen die ik toch ergens wel wou hebben op die speciale dag.

Dus goed, voor mijn eigen grote dag werd het, ergens maar logisch, een papieren boeket! Maar wat later kwam dan de vraag via De Plakboetiek of ik voor iemand anders ook een bruidsboeket kon maken. En dat is, naast mijn eigen huwelijk, dan misschien nog wel een grotere eer! De bruid-in-spé had zeer specifieke vragen: een klein maar fijn en stijlvol boeket in zwarte (!) bloemen met lichte goudtoetsen. En liefst twee, want ze wou er eentje weggooien voor de niet-getrouwde vriendinnen en dan toch nog een boeketje hebben als aandenken 😉

Dus gingen we aan de slag! Eerst was het papier selecteren geblazen. Het werden vellen mooi handgeschept zwart papier, vooral omdat dit papier zo’n mooie structuur heeft en heel erg handelbaar is. De roosjes maken, is in theorie niet zo moeilijk (rondje knippen, binnenin ook verder rond knippen in spiraalvorm en dan het geheel oprollen en met lijm bevestigen). Klinkt simpel, maar het vergde toch heel wat oefening om tot mooie gevormde roosjes te komen. Uiteindelijk werd in samenspraak beslist om nog wat goudspray op het zwart te doen zodat het geheel wat zou sprankelen en afwerken deden we met een gouden knopje.

Uiteindelijk een zwart stokje er aan vast en dan op één of andere manier vastzetten (een kurken onderzetter deed dat prima!). Per boeket werden 10 zo’n roosjes gemaakt.

Maar voor het contrast kwamen er ook een paar andere bloemvormen (de ‘sterren’) in het boeket, afgewerkt met een handgerolde gouden kraal met zwart plakdiamantje.

En dan werd het een kwestie van ‘bloemschikken’ om de bloemen tot een mooi boeket te vormen. Nog wat zwarte veren voor wat extra vrouwelijkheid en vulling, een mooi zwart satijnen lint er rond en wat gouden plaksteentjes en klaar!

En de bruid…die straalde in haar mooie lichtgouden jurk met zwarte bloemen. Plots werd heel erg duidelijk waarom ze voor deze kleurencombinatie had gekozen!

En omdat ik het zo leuk vond om betrokken te zijn bij een stukje van een huwelijksplanning, wil ik graag het concept van papieren boeketten verder promoten! Hier even de voordelen op een rij 🙂

  1. Papieren bloemen verwelken niet, nooit, jamais. Als je ze een beetje deftig opbergt, blijven ze even mooi als ze waren de dag zelf!
  2. Papieren bloemen zijn niet duur. Toch zeker niet als je bedenkt dat je meer geld kwijt zal zijn aan een ‘echt’ boeket dat je bovendien niet (deftig) kan bewaren en dat dus meteen de vuilbak ingaat.
  3. Papieren bloemen zijn duurzaam. Je gooit ze immers niet weg én je hebt een blijvend aandenken.
  4. Papieren bloemen bestaan in alle vormen, groottes, kleuren en samenstellingen. Je hoeft je niet eens te houden aan de ‘regels van de natuur’…Ja, zwarte bloemen kunnen, donkerblauwe met gele stammen of groene met rode stippen…Het kàn allemaal (ergens wel binnen de goede smaak, maar goed, klant is koning!) 😉 Er zijn bijna geen limieten qua soorten en kleurenkeuzes, zolang het desbetreffende papier maar ergens te vinden is. Denk bv. ook aan bloemen uit boekpapier (voor fervente lezers), uit muziekpapier (voor de echte muziekliefhebbers), uit landkaarten (voor de wereldreizigers), enz.

Dus, De Plakboetiek heeft er zin in en wil gerust nog andere dames helpen met het maken van hét perfecte bruidsboeket! Of/en boeketten voor bruidsmeisjes of boeketten voor communies of…. Hieronder een idee van de vele, vele mogelijkheden (alles is uiteraard bespreekbaar, ook andere vormen dan hieronder).

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Kennen jullie iemand die gaat trouwen? Stel hen dan anders eens een papieren boeket voor! De must-have voor de hippe, milieu- en budgetbewuste bruid die net dat tikje specialer wil zijn op haar grote dag… 🙂

Advertenties

Wereldse ringen

Creatief bezig zijn, is rustgevend. Het maakt je hoofd leeg en geeft mij de kans om eens echt met mijn handen te werken, iets wat ik in mijn dagjob maar weinig kan doen.

Unleash-The-Creativity

Maar soms worden de creaties zorgenkindjes en lig ik er, naast de mentale beslommeringen die iedereen wel heeft, ook nog een extra wakker van!

Dat was in elk geval zo met deze ringencollectie! Het idee was fantastisch: globeringen maken met papieren elementen in. Die zouden perfect passen in de papiercollectie en een mooie uitbreiding zijn binnen de Plakboetiek.

2015-03-27 08.07.18

De ‘zorgen’ begonnen met het vinden van de elementen om de ringen te maken. Globeringen (de topstukken in glas en onderstukken in metaal) zijn alomtegenwoordig in China, zo blijkt, maar ze wat dichter bij huis vinden, werd een hele uitdaging. Na zoeken en zoeken en heel veel googelen, kwam ik uiteindelijk bij een sympathieke Nederlandse webshop uit én kwamen de globes zowaar in één stuk via het postpakketje bij mij aan. Oef, so far so good!

Toen bleken veel van de ideetjes om de ringen te ‘vullen’ niet mogelijk omdat van de hoge modellen de opening van het glas te klein bleek. Aanpassen al die creatieve hersenspinsels, dus!

Maar het meeste zorgen kwam door een hoogverraad: de lijm die me altijd al door dik en dun had bijgestaan, zorgde plots voor krassen en vuile witte strepen op het glas. Niet fijn en maar in bepaalde gevallen nog net aanvaardbaar. Pas na meer dan de helft van de globes al geplakt te hebben, kwam ik op dit probleem uit en kon ik op zoek naar een lijm die geen sporen zou nalaten…

Maar goed, na alle (nachtelijke) zorgen is de collectie uiteindelijk af en kan ik jullie toch een glimp laten opvangen van hoe de ringen er uitzien 🙂 De houder was al een tijdje af en het maken ervan konden jullie een tijdje geleden al mee volgen.

Ik hoop dat jullie ze mooi vinden! Er zijn dus hoge, smalle modellen met zilveren basis

en halve globes met koperkleurige basis.

Wie ze in het echt wil komen bewonderen, is van harte welkom op 17-19 april in Staf Versluyscentrum in Bredene voor Passionistas.

If you like it, you should put a ring on it…

Ideeën zijn levende dingen, die moeten altijd evolueren en blijven groeien, nooit stilstaan. Zo was er een tijd geleden een ideetje om een boek te gaan uithollen. Klinkt simpel, dat wel, maar eens duidelijk werd dat er heel erg veel geduld voor nodig was (hallo, twee avonden werk aan één boek?) en er geen kantjes van mochten afgelopen worden (letterlijk, de ‘kantjes’ zagen er in eerste instantie niet uit!), was het enthousiasme plots wat minder… Het principe is wel eenvoudig: de zijkanten van het boek lijmen, een gewicht op zetten en een avondje laten drogen. En dan het vele snijden (max. 2 velletjes per keer) beginnen.

Op zich nog altijd een leuk projectje, een hol boek om te gebruiken als schatkist, juwelendoosje, enz., en er liggen al een paar boeken klaar, maar na één poging was de rek er precies een beetje uit.

En dus lag het ‘holle’, ietwat slordige boek, er eenzaam en verloren bij. Tot het idee plots een andere wending nam! Bleek dat ik voor de volgende beurzen een ‘ringenhouder’ nodig zou hebben. Eén blik op de klassieke presenteerdozen en ook hier weer een duidelijke njet, net zoals met de armbandenstandaard. Te onpersoonlijk en geen ‘plakboetiekenfeel’! En zo kwam het holle boek weer in the picture. Bleek dat het boek, met wat vilten toevoegingen, ideaal was als ringenhouder!

De zijkanten beplakken met stroken zwarte vilt en een drietal vilten ‘worstjes’ maken om de ringen tussen te ‘klemmen’.

En klaar! Een Plakboetiek-approved ringenhouder 🙂

2015-02-18 19.17.32

Hoe de ringen er straks uit zullen zien, blijft nog even een verrassing, maar hou deze blog in de gaten of kom ze straks in het echt bewonderen op Passionistas in april!

Mee op de golven van karton

Altijd leuk om een nieuw materiaal te ontdekken. Nu ja, veel ontdekken was er niet aan, het bestaat al jaren…maar om plots tot het besef te komen dat je er ook mooie dingen mee kan maken! Dat is pas genieten 🙂

En die ontdekking is bij mij…’golfkarton’.

golfkarton

Yep, heel gewoon, zo van dat geribbeld karton dat als verpakkingsmateriaal wordt gebruikt, maar dat ondertussen ook in mooie kleurtjes verkrijgbaar is. Uit dat karton ontstaan mooie, grote en luchtige kralen die tegelijk vederlicht én sterk zijn. Heel bijzonder om te zien, in vergelijking met ‘gewoon’ papier. Vernissen lukt niet met een penseel, dus gaat dat met de spuitbus.

2014-10-02 11.42.25

Dan nog combineren met even lichte houten kralen, et voila!

2014-10-08 07.29.12

Maar dan de volgende ontdekking…Dat golfkarton is ook verkrijgbaar in rechte stroken waar je dan weer platte kralen uit kan maken.

2015-01-28 08.50.07

Op zich ook al hele mooi, maar dan de revelatie: je kan die ook plat gebruiken (met de ribbels aan de zijkant)! Ik weet het, wellicht allemaal heel evidente dingen, maar in het ‘crea-proces’ toch altijd een klein beetje een eurekagevoel 😉

En eens die plat liggen – in diverse groottes – kan je er eindeloze combinaties mee maken.

2015-01-26 20.31.29

Vilt op de achterkant (voor het zachte gevoel en de sterkte van de constructie), een mooie splitpen of een ‘plakdiamantje’ (volgens mijn dochters!) er op, en het worden originele kettinghangers.

Benieuwd wat jullie er van vinden! Hier alvast eentje in al z’n glorie!

Deze exemplaren gaan in alle kleurtjes alvast mee naar Passionistas in april 2015, dus kom ze zeker daar in’t echt ontdekken.

Oh papierboom, oh papierboom…

…wat zijn uw blaadjes wonderschoon!

We hebben een jonge kat in huis. We hebben twee enthousiaste en soms wat onhandige kids. We hebben een hekel aan naalden opruimen. We hebben een nog grotere  hekel aan ‘oude’ kerstbomen de trap afsleuren om die buiten te zetten. We slagen er niet in om kerstbomen te laten ‘overzomeren’ in de tuin. We hebben een kerstboomprobleem, ik geef het toe!

Maar wat zou De Plakboetiek zijn, mochten we geen gerecycled en/of upcycled alternatief kunnen verzinnen? 🙂 De ‘stammen’ werden een allegaartje van herbruikbare potjes, doosjes, kurken of onderleggers, de stam is een brochettestokje en de blaadjes komen uit oude boeken, behangpapier en de rest van de papiervoorraad uit de kast!

Het in elkaar steken van zo’n boompje bleek heel makkelijk: stokje bevestigen, blaadjes in vierkantjes scheuren (van groot naar klein) en op het stokje rijgen. Een ‘piek’ er op en klaar! 🙂

2014-11-13 21.31.52

Dat het een rommelboeltje wordt in de woonkamer, dat moet een mens er dan maar bijnemen, vrees ik.2014-11-13 21.31.48

Het leuke ‘werk’ zat ‘m in het vinden van leuke combinaties: gewoon papier of boek/muziekpapier? Rechte lijnen of kartellijnen (wat heb ik ondertussen een hekel aan figuurscharen!), mét of zonder een gekleurd randje (een serieuze tijdsinvestering mét, maar wel de moeite waard), enz. Het werd een allegaartje!

En uiteindelijk was er tegen begin december een heus ‘kerstbos’ ontstaan dat te bewonderen was op de tofste geschenkenbeurs van het land, Kadoos.

2014-12-06 15.42.32

Alle boompjes vonden uiteindelijk een nieuwe eigenaar en toen kwam het huzarenstukje…voor ons eigen huisje een ‘boom’ maken, maar de wederhelft was duidelijk: ’t moest een GROTE worden! Drie avonden later stellen we voor…onze kerstboom (jammer genoeg een beetje wazig, maar laat ons dat maar op de minilichtjes steken)!

2014-12-15 23.15.32

Vurige liefde

Ik zag hen…zij zagen mij. En het was de spreekwoordelijke ‘liefde op het eerste zicht’! Ik moest en zou ze dan ook kopen, die mooie ouderwetse, fragiele kopjes met schoteltjes die mij zo liefelijk aankeken achter op een schap in de kringwinkel…Thuis werd de nieuwe aankoop met bedenkelijke blikken en de boutade ‘Wat ga je daar mee doen?‘ onthaald. En daar had ik natuurlijk geen antwoord op. ’t Was een impulsieve aankoop…Wat doet een mens al niet van impulsiefs uit verliefdheid? 🙂

Zonder aanwijsbaar doel belandden mijn liefelijke kopjes ook bij mij op een schap in het rommelhok (lees: knutselkamer-ooit-in-wording) en stonden ze wat zielig stof te vangen…tot Pinterest, zoals zo vaak, raad bracht!

d55e77c736adcaca34711cf33de59030

De liefde ontbrandde weer en mijn kopjes kwamen van onder het stof…om omgetoverd te worden tot prachtige gerecycleerde kaarsen!

2014-10-19 10.33.51

Het vergde wel wat oefening, moet ik eerlijk zijn. Uit diverse blogs moest blijken dat kaarsen maken ofwel poepsimpel ofwel aartsmoeilijk zou zijn. De waarheid lag – zoals zo vaak – ergens in het midden! De vlokken smelten, bleek een pijnlijk zaakje, maar dat kwam grotendeels door de (alweer gerecycled) plastieken beker die niet altijd wou blijven staan in de pot met kokend water met pijnlijke verbrande vingers tot gevolg. En dan was het vooral inschatten wanneer de ‘brij’ oké was om uit te schenken, want werken met thermometers is voor mietjes! 😉

2014-10-18 16.35.20

Het vastklemmen van de wieken bleek iets makkelijker dan gedacht en zo werden mijn oversized cocktailprikkers nog eens uit de kast gehaald!

Het resultaat was verre van perfect: een dipje in het midden, wat blaasjes en bultjes in de kaars zelf…maar dat kon geen kwaad, want liefde moet niet perfect zijn!

2014-10-18 16.35.13

Maar branden…dan doen mijn kaarsjes als de beste!

Deze exemplaren zijn voorlopig nog niet te koop, maar we perfectioneren (had ik nu niet net gezegd dat het NIET perfect moest zijn?) de techniek zo goed als we kunnen voor de najaars- en eindejaarsbeurzen! Want zo’n stukje brandende liefde aan iemand geven, is toch het mooiste cadeau ooit?

Feest in den Hof

Het Feest in den Hof op 6 september was een…feest! Heel veel interessante en geïnteresseerde mensen ontmoet, veel tips gekregen, veel boeiende babbels gedaan…Een dikke merci aan de organisatie en graag tot volgend jaar? 😉 Bedankt ook aan iedereen die langskwam!

Een sfeerbeeldje:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vinger aan de DIY-pols

Op marktjes en beurzen staan met je zelfgemaakte spulletjes is superleuk. Maar de avonden voor zo’n evenement lig ik toch talloze uren wakker om te piekeren over hoe ik alles het beste kan presenteren, hoe ik mijn kraampje er doe uitspringen. En dat is echt moeilijker dan gedacht!

Ook nu is dat niet anders voor het komende marktje, hoewel ik gelukkig omringd ben door creatieve mensen die graag helpen meedenken over dergelijke vraagstukken (is het niet, Twinkel?). Eén van de laatste moeilijke punten waren de nieuwe stukken in de collectie: de wikkelarmbanden! Die zien er het mooist uit als ze gedragen worden (nogal evident!). Eens je ze plat op een tafel legt, gaan ze wat ‘doorhangen’ en dat presenteert niet mooi. En aangezien ik niemands pols mag lenen voor een hele dag, moest er een oplossing komen.

Dus, op zoek naar een armbandenstandaard…Maar al snel bleek dat die dingen enerzijds duur, maar vooral ook niet mijn stijl zijn (zo in zacht velours dat wat blinkt of leder…brrr). Daar passen de armbanden met papieren kralen gewoon niet op. Oplossing: we maken er gewoon zelf eentje! Wel in eigen stijl, helemaal gerecycleerd! Ik laat jullie deze keer meekijken in het creatieproces.

Het begon met het uitzoeken van een paar stevige kartonnen buizen. Het werden buizen uit rollen cadeaupapier (daar heb ik er gelukkig veel van liggen!). Die moesten dan op maat gesneden worden.
2014-08-25 21.11.42

Eens de maten bepaald waren, werd het met een latje zoeken geblazen naar het midden en daar kwam dan een gleuf in.
2014-08-25 21.13.24

De andere buis moest daar dan in, weliswaar met een beetje lichte dwang, want helemaal goed passen deed het toch niet…
2014-08-25 21.13.45
2014-08-25 21.15.52

Het geheel moest nu nog wat verstevigd worden (want je kon de rollen nog altijd gewoon indrukken), dus werden alle gaten dichtgestopt met proppen krantenpapier. Dat maakte de buizen ook nog eens een pak zwaarder zodat ze niet zomaar weggeblazen zouden worden bij het minste zuchtje wind.
2014-08-25 21.24.47

Uiteindelijk werden de uiteinden afgeplakt met tape en kwam het trouwe lijmpistool boven om het geheel te verankeren op een houten plankje (zo’n staaltje Quick-Step uit de doehetzelfzaak).
2014-08-25 21.43.05
2014-08-25 21.46.36

Doe dan het bovenstaande x2 (in andere lengte) en dan begon het ellenlange schilderen van de twee constructies. Twee lagen nog wel!
2014-08-25 22.17.20

Maar het resultaat is super, al zeg ik het zelf! Door de Quick-Step – dat tand en groef heeft – kan ik de standaards los van elkaar of in elkaar geklikt gebruiken, afhankelijk van hoeveel plaats de armbanden mogen innemen.

2014-08-28 07.44.26
2014-08-28 07.44.49

Helemaal klaar ben ik nog niet, want er moet nog een laagje vernis over en de randen moeten nog worden afgewerkt met een zwarte tape, aangezien ik iets té enthousiast tewerk gegaan ben met de afplaktape en die niet helemaal gedekt wordt door de verf. Maar toch was het resultaat nu al zo leuk dat ik graag wou delen!
2014-08-28 07.46.06

Met dank aan http://blah-to-tada.blogspot.be/ waar ik de inspiratie haalde voor het maken van deze twee knapperds! 🙂

Read more books!

Dit is er eentje voor alle boekenliefhebbers. Ik heb nog steeds vlagen van schuldgevoel als ik kralen maak uit boekpapier of weer eens velletjes uit boeken aan het scheuren ben. Ik als boekenliefhebber (de kasten thuis staan VOL…letterlijk!) die zomaar in de vernieling vliegt…Tss *insert warning finger*

Maar weet dat de boeken waar ik de schaar in zet ofwel bij het grof vuil gezet zouden worden wegens beschadigd of boeken zijn die niemand nog aan de straatstenen kwijt kan. En zelfs dan nog betrap ik me er op dat ik flarden van het verhaal aan het lezen ga, terwijl ik aan het knippen en scheuren ben. Niet bepaald goed voor de productiviteit!

Dus misschien is het overcompensatie, maar op een dag dacht ik er aan om gewoon zelf nieuwe boekjes te maken. In het mini wel te verstaan, om te dragen aan een ketting! Zo geef ik de wereld toch op een bepaalde manier wat ‘boeken’ terug…Niet? 😉

Voor de cover van de boekjes ligt weer heel wat recylagemateriaal klaar: het begon met een afgedankte handtas van een collega in camelkleur (dank je wel, Nadja!), maar ondertussen kwamen daar al andere handtassen, een enkele lederen handschoen (ben de andere kwijt), een stuk canvas uit een kapotte tas, enz. bij.

2014-07-31 19.06.49

 

De binnenvellen papier voor de mini-boekjes zijn restjes gewoon wit papier die op maat worden geknipt en vervolgens in kleine katernen bijeen genaaid worden (jaja, met de hand!). Dan nog een harde kaft er rond die binnenin aangekleed wordt met restjes muziekpapier. En vervolgens bekleden met leer en dichtbinden.

2014-07-31 19.19.04

En dan het écht leuke werk: de versiering of de afwerking, want dan kan je echt je fantasie laten werken. Het werd in dit geval een serie hangertjes of faux-kantwerk, hier en daar met nog een extra bedeltje.

2014-08-01 12.14.17

Dan nog een gaatje in de zijkant (hoera voor de Dremel!), een ringetje er door en de mini-boekjes zijn klaar om kettinghangers te worden voor mensen die ofwel van boeken zelf, van recyclage, van mini, van dat net ietsje anders houden. Bijna voor iedereen dus, niet? 🙂

’t Is ondertussen een hele collectie mini-boekjes geworden, van korte tot lange koordkettingen, en er komen er zeker nog meer (het zwarte leder roept!).

2014-08-11 23.07.05

Wil je ze in het echt komen bewonderen? Interesse om ook met zo’n hippe hanger rond te lopen? Kom dan op 6 september naar Feest in den Hof in Oostende waar de Plakboetiek deze hangers en alle andere collecties meebrengt!

 

 

 

Save the oceans!

Ik had het nog zo gezegd: ik ga niet de belerende toer op, ik ga het niet voortdurend over het nut van recycleren hebben, ik ga niet met de vinger wijzen…

En ik probeer daar ook op te letten, maar nu moet me toch iets van het hart. Steeds vaker krijgen we berichten te lezen over hoe vervuild onze zeeën en oceanen zijn, hoe erg de fauna en flora daar onder lijden, hoe we meer moeten letten op wat er in het water verdwijnt, hoe we steeds meer en steeds dieper plastiek in onze wateren vinden…

80620_990x742-cb1402512662

Ik vind dit niet uit…de media staan er bol van…zoals hier…en hier…en hier…en ga nog maar even door.

Kan ik dit probleem uit de wereld helpen? Neen, wellicht niet. Ook ik koop nog steeds dranken in PET-flessen en kan soms niet anders dan verpakte groenten en fruit te kopen (hoewel het bewustzijn hier aan het verbeteren is in de supermarkten). Ik recycleer ze wel in mijn blauwe afvalzak, maar zet toch om de twee weken een volle zak buiten…

Maar toen begon het te dagen, dat plastiek ook nuttig kan zijn én dat je er zelfs heel erg mooie dingen mee kan maken. En zo kwam er een nieuwe juwelencollectie op de proppen! Ze luistert naar de ronkende naam “Save the Oceans” en heeft als doel het transformeren van afvalplastiek naar mooie en bijzondere juwelen om zo te voorkomen dat de overvloed aan plastiek naar de zeeën stroomt…

Benieuwd naar de nieuwe collectie? Dan is er hier alvast een voorsmaakje:

Wil je ze in het écht komen bewonderen? Hou dan zeker de pagina “Bezoek ons” in de gaten voor een volgende beurs!